विवादास्पद विगत, बलियो वर्तमान: सिनेट दौडमा प्लेटनरको चुनौती

ग्रहाम प्लेटनरले मेन राज्यको पोर्टल्यान्डमा आयोजित टाउन हल कार्यक्रममा सयौँ मानिसहरूको भीडलाई सम्बोधन गरिसकेपछि, उनका एक समर्थक मञ्चमा आइन्। उनको हातमा दर्जनौँ सहभागीहरूले हस्ताक्षर गरेको ठूलो हस्तनिर्मित कार्ड थियो।

"हामी तपाईंको 'ग्रहामिली' हौँ," उनले ठूलो रातो मुटुको वरिपरि लेखिएको सन्देश पढ्दै भनिन्, "र हामी सधैं तपाईंको साथमा छौँ।"

मंगलबार राति प्राथमिक निर्वाचन जितेर आधिकारिक रूपमा सिनेटका लागि डेमोक्रेटिक उम्मेदवार बनेका राजनीतिक नवप्रवेशी प्लेटनर भावुक देखिन्थे।

"म कहिलेकाहीँ यस्तो गर्छु," उनले आँखा रसाएको आँसु पुछ्दै भने।

"साँचो भन्नुपर्दा, यो प्रक्रिया पार गर्नु निकै कठिन हुन्छ," उनले अगाडि भने।

"र यसलाई सहन योग्य बनाउने एक मात्र कुरा भनेको मेन राज्यभरि घुम्दा हामीले पाएको अपार समर्थन हो।"

प्लेटनरका लागि चुनावी अभियानको त्यो हप्ता निकै कठिन रहेको थियो।

उनको असामान्य चुनावी अभियान उतारचढावले भरिएको यात्रा बनेको थियो।

निर्वाचनको अघिल्लो दिन, दुई प्रमुख राष्ट्रिय सञ्चार माध्यमहरूले उनीबारे हानिकारक अनुसन्धानात्मक रिपोर्टहरू प्रकाशित गरेका थिए।

विगतका केही महिना समग्रमा चुनौतीपूर्ण रहे।

उनको छातीमा नाजी प्रतीकसँग मिल्दोजुल्दो ट्याटू भएको खबर सार्वजनिक भयो, जसले व्यापक आलोचना निम्त्यायो। त्यसपछि बलात्कारबारे उनले विगतमा गरेका विवादास्पद अनलाइन टिप्पणीहरू फेला परे। त्यसपछि पत्नीप्रति अविश्वासी भएको आरोपसम्बन्धी कथाहरू अमेरिकी सञ्चार माध्यमहरूमा सार्वजनिक भए।

तर आइतबार राति एल्क्स लज #१८८ मा आयोजित कार्यक्रममा उपस्थित समर्थकहरूका लागि यी कुनै पनि कुरा महत्त्वपूर्ण थिएनन्। प्लेटनरप्रतिको उनीहरूको विश्वास कम भएको देखिँदैनथ्यो।

"उहाँसँग उत्कृष्ट राजनीतिक एजेन्डा छ," नेपल्स सहरबाट करिब ३० माइल (४८ किलोमिटर) यात्रा गरेर आएका अवकाशप्राप्त केभिन क्लाइकले भने। "उहाँसँग केही विवादहरू छन्, तर त्यसले के फरक पार्छ? मेरो लागि उहाँ एक सन्तजस्तै हुनुहुन्छ।"

प्लेटनरप्रतिको समर्थनको स्थायित्व उनको एक वर्षभन्दा लामो चुनावी अभियानको परिणाम हो, जसमा उनले आफ्नै गणनाअनुसार पोर्टल्यान्डको जस्तै ८३ वटा टाउन हल कार्यक्रम गरेका छन्।

यो प्रयासले सिनेटको दौडमा पार्टी नेतृत्वले रोजेकी उम्मेदवार, मेनकी गभर्नर जेनेट मिल्सलाई पछि पार्यो। साथै, यसले सामाजिक सञ्जालमा भाइरल भएको ऊर्जा सिर्जना गर्‍यो, जसले राजनीतिक विश्लेषकहरूलाई समेत आश्चर्यचकित बनायो र साधारण डेमोक्रेटिक मतदाताहरूको आक्रोश तथा उत्साहसँग सम्बन्ध स्थापित गर्‍यो।

"धनाढ्य दाताहरूको प्रभावबाट मुक्त उम्मेदवारले देशभरि कस्तो परिवर्तन ल्याउन सक्छ भन्ने कुराले मलाई उत्साहित बनाएको छ," पोर्टल्यान्डमा मनोरञ्जनात्मक खेलकुद क्षेत्रमा काम गर्ने अटम क्रिसोभानले भनिन्।

"राजनीतिमा ठूलो धनराशि खर्च गर्ने लबिस्टहरूको प्रभावबारे मलाई चिन्ता लाग्छ। त्यसैले संघर्ष गर्ने मानिसहरू देख्न पाउँदा राम्रो लाग्छ, र यसले अरूलाई पनि प्रेरणा दिन्छ।"

प्लेटनरको अभियान केही हदसम्म मेन राज्यको विशिष्ट राजनीतिक वातावरणको परिणाम हो।

केवल १४ लाख जनसंख्या भएको यस राज्यमा प्रत्यक्ष भेटघाटमा आधारित राजनीति अझै पनि प्रभावशाली छ। साथै, अमेरिकाको उत्तरपूर्वी कुनामा रहेको दुर्गम अवस्थाले यहाँका मानिसहरूलाई स्वतन्त्र र परम्पराभन्दा फरक सोच भएका व्यक्तित्वहरू मन पराउने बनाएको छ, जसको प्रतिनिधित्व प्लेटनरले गर्छन्।

"हामीले यस्ता मानिस धेरै पटक देखेका छौँ," पोर्टल्यान्डका कलाकार डाना बेटम्यानले भने। "हामी राजनीतिज्ञहरूलाई जनतामाझ देख्न चाहन्छौँ। हामी उनीहरूलाई प्रश्न सोध्न चाहन्छौँ। हामी आफ्नो मनको कुरा भन्न चाहन्छौँ।"

तर प्लेटनरको उदयले अमेरिकामा रहेको गहिरो राजनीतिक ध्रुवीकरण पनि देखाउँछ। यहाँ मतदाताहरू ठूलो राजनीतिक उद्देश्य पूरा गर्नका लागि विगतका उम्मेदवारहरूलाई डुबाउन सक्ने विवादहरूलाई पनि बेवास्ता गर्न तयार देखिन्छन्।

मंगलबार प्राथमिक निर्वाचन जितेपछि प्लेटनर डेमोक्रेटिक पार्टीका तर्फबाट सिनेटका आधिकारिक उम्मेदवार बनेका छन्। नोभेम्बरमा हुने मध्यावधि निर्वाचनमा सिनेटको नियन्त्रण प्राप्त गर्ने डेमोक्रेटिक पार्टीको आशाका लागि मेन राज्य अत्यन्त महत्त्वपूर्ण मानिन्छ।

उनले तीन दशकदेखि राजनीतिक चुनौतीहरूलाई पराजित गर्दै आएकी वर्तमान सिनेटर सुसन कोलिन्सको सामना गर्नेछन्। सन् १९८८ यता कुनै पनि रिपब्लिकन उम्मेदवारले मेन राज्यमा राष्ट्रपतिको चुनाव जित्न सकेका छैनन्।

साथै, प्लेटनर सामान्य निर्वाचनमा प्रवेश गर्दा उनीसँग सम्बन्धित विवादहरूको सूची बढ्दै गएको छ, जसले उनको आफ्नै पार्टीभित्र समेत तीव्र बहस सिर्जना गरेको छ र रिपब्लिकन रणनीतिकारहरूलाई अवसर दिएको छ।

यदि उनले अन्य डेमोक्रेटहरूले असफल भएको ठाउँमा सफलता हासिल गरे भने, उनले आफ्नो पार्टी र अमेरिकी सिनेटलाई अझ वामपन्थी दिशातर्फ लैजान सक्छन् र अनुभवहीन उम्मेदवारहरूले पनि, आफ्ना कमजोरीहरूका बाबजुद, प्रतिस्पर्धात्मक राज्यहरूमा ठूलो चुनाव जित्न सक्छन् भन्ने प्रमाणित गर्न सक्छन्।