चितवन–३ मा आसन्न प्रतिनिधिसभा निर्वाचन नजिकिँदै जाँदा मतदाताको मनोविज्ञान मिश्रित देखिएको छ। एकातिर विकासको निरन्तरता चाहने मतदाता छन् भने अर्कोतिर परिवर्तनको पक्षमा उभिनेहरू सक्रिय देखिन्छन्। यही सन्दर्भमा भरतपुर महानगरपालिका–३, गीतानगरका गोविन्द आचार्यले विकासको निरन्तरताका लागि रेनु दाहाल लाई मत दिनुपर्ने धारणा सार्वजनिक गरेका छन्।आचार्यका अनुसार दाहालले भरतपुर महानगरको मेयरका रूपमा काम गर्दाको अवधिमा देखिने गरी विकासको मूल फुटाएकी छन्। ‘सडक, पुल, नालीदेखि आधारभूत पूर्वाधार निर्माणसम्म उल्लेख्य काम भएको छ,’ उनी भन्छन्, ‘यस्तो अवस्थामा विकासको गति निरन्तर राख्न अनुभवी उम्मेदवारलाई नै रोज्नु उपयुक्त हुन्छ।’ उनका अनुसार जनताले प्रत्यक्ष अनुभूति गरेको कामको मूल्यांकन हुनुपर्छ।
चितवन–३ मा २०३६ सालको जनमत संग्रहदेखि मतदान गर्दै आएका भरतपुर–१९ का ७३ वर्षीय दानबहादुर तामाङ यसपटक भने अन्योलमा छन्। विगतका निर्वाचनमा स्पष्ट निर्णय लिँदै आएका उनी अहिले कसलाई मत दिने भन्नेमा प्रष्ट हुन सकेका छैनन्। ‘निर्दल कि बहुदल भन्ने बेला बहुदल रोजेँ। त्यसपछि मन परेको उम्मेदवारलाई मत दिँदै आएँ,’ तामाङ भन्छन्, ‘तर यसपटक जाँगर नै चलेको छैन। जितेपछि फर्केर नहेर्ने प्रवृत्तिले मन खिन्न बनाएको छ।’यस्तै, लामो समयदेखि नेकपा एमालेलाई मत दिँदै आएका श्यामलाल महतो पनि द्विविधामै छन्। ‘पार्टीले भनेका उम्मेदवारलाई भोट हाल्यौँ, तर जितेपछि भेट्नै पाइएन,’ उनी भन्छन्। जीवनभर समर्थन गरेको दलबाट अलग हुन गाह्रो भए पनि यसपटक नयाँ विकल्पतर्फ मन डोलिएको उनको संकेत छ।
चितवन–३ मा मुख्य प्रतिस्पर्धा रेनु दाहाल र राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीकी सोविता गौतम बीच हुने आकलन गरिएको छ। राजनीतिक वृत्तमा ‘विकास बनाम परिवर्तन’ को बहस तीव्र बनेको छ। दाहाल समर्थकहरू उनको नेतृत्वमा सडक सञ्जाल विस्तार, राजस्व वृद्धि र शहरी पूर्वाधार सुधारलाई प्रमुख उपलब्धि मान्छन्। भरतपुर–२४ की भगवती पौडेल भन्छिन्, ‘घरको पेटीसम्म कालोपत्रे सडक पुगेको छ। यस्तो कामको सम्मान हुनुपर्छ।’तर केही मतदाता भने दाहालले मेयर पदबाट राजीनामा दिएर संघीय राजनीतिमा प्रवेश गरेको विषयमा प्रश्न उठाउँछन्। ‘मेयर भएर राम्रो काम गर्नुभयो, तर सांसद भएर त्यही प्रभाव देखाउन सक्नुहुन्छ कि सक्नुहुन्न भन्ने शंका छ,’ भरतपुर–२१ का बसन्त पौडेलको भनाइ छ।
यता, सोविता गौतम ले नयाँ राजनीति, पारदर्शिता र नीतिगत सुधारको एजेण्डा अघि सारेकी छन्। युवामाझ उनको लोकप्रियता उल्लेख्य देखिन्छ। ‘पुराना दलहरूले अपेक्षाअनुसार काम गर्न सकेनन्, अब परिवर्तन आवश्यक छ,’ भरतपुर–१६ का गणेश केसी भन्छन्।गोविन्द आचार्य भने बाहिरबाट आएको उम्मेदवारलाई मत दिनुको खास अर्थ नहुने तर्क गर्छन्। ‘यहाँको भूगोल, आवश्यकता र जनताको अपेक्षा नजिकबाट बुझेको नेतृत्व चाहिन्छ,’ उनी भन्छन्, ‘नयाँ नाराभन्दा परिणाममुखी काम महत्वपूर्ण हुन्छ।’ उनका अनुसार यो निर्वाचन केवल व्यक्तित्वको प्रतिस्पर्धा नभई स्थायित्व र निरन्तरताको सवाल पनि हो।
यद्यपि मतदाताले स्थानीय मुद्दालाई पनि जोडतोडले उठाइरहेका छन्। किसानलाई सिंचाइ, मल–बीउको समस्या, जंगली जनावरको आतंक तथा रोजगारी अभाव प्रमुख चुनौतीका रूपमा औंल्याइन्छ। माडी–७ का बाबुराम अधिकारी भन्छन्, ‘पहिलेको तुलनामा धेरै विकास भएको छ, तर अब रोजगारी घर–घरमा पुग्नुपर्छ।’एक लाख ५५ हजारभन्दा बढी मतदाता रहेको चितवन–३ मा चुनावी सरगर्मी बढ्दै जाँदा मतदाताको मन अझै दोधारमै छ। विकासको निरन्तरता रोज्ने कि परिवर्तनको नयाँ विकल्प अपनाउने भन्ने निर्णय मतपेटिकाबाटै प्रस्ट हुनेछ।