नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनभित्र माओवादी धाराका एक स्थापित, अनुभवी र भरोसायोग्य नेताका रूपमा परिचित नाम हो,हिमाल शर्मा । विद्यार्थी राजनीतिबाट आफ्नो राजनीतिक यात्रा सुरु गरेका शर्माले समयक्रममा संगठन निर्माण, वैचारिक प्रशिक्षण, आन्दोलन सञ्चालन र नेतृत्व विकासका विभिन्न तह पार गर्दै आजको स्थान बनाएका हुन्। राजनीति उनको लागि पद वा प्रतिष्ठाको साधन होइन, बरु समाज रूपान्तरण र उत्पीडित वर्गको मुक्तिको माध्यम हो भन्ने बुझाइले उनको सम्पूर्ण यात्रालाई निर्देशित गरेको देखिन्छ। विचारमा दृढ, व्यवहारमा सरल र संगठनप्रति निष्ठावान् स्वभावका कारण उनी पार्टीभित्र मात्र होइन, आम कार्यकर्ता र समर्थकबीच पनि सम्मानित मानिन्छन्।
जनयुद्धका कठिन र संवेदनशील दिनहरूमा उनले भोग्नुपरेका दुःख, यातना र जोखिमले उनको राजनीतिक जीवनलाई अझ खारिएको बनाएको छ। राज्यका सुरक्षानिकायबाट भैरवनाथ गणमा उनलाई दिइएको यातनाको प्रसंग नेपाली राजनीतिक इतिहासमा पनि गम्भीर रूपमा स्मरण गरिन्छ। त्यस्तो अमानवीय व्यवहारका बाबजुद पनि उनले आफ्नो वैचारिक अडान परित्याग गरेनन्, न त आन्दोलनप्रतिको प्रतिबद्धताबाट पछि हटे। बरु ती कठिन अनुभवहरूले उनलाई अझ सचेत, धैर्यवान् र जनमुखी नेता बनायो। यही कारणले उनी प्रारम्भदेखि नै सार्वजनिक चासो र राजनीतिक बहसको केन्द्रमा रहँदै आएका छन्।
विद्यार्थी राजनीतिमा उनको भूमिका विशेष रूपमा उल्लेखनीय छ। अनेरास्ववियु (क्रान्तिकारी) का पूर्व केन्द्रीय अध्यक्षका रूपमा उनले विद्यार्थी आन्दोलनलाई केवल माग–आन्दोलनमा सीमित नराखी वैचारिक स्पष्टता, अनुशासन र सामाजिक उत्तरदायित्वसँग जोड्ने प्रयास गरे। शिक्षामा समान पहुँच, गुणस्तरीय सार्वजनिक शिक्षा, विद्यार्थी अधिकार र राष्ट्रिय स्वाधीनताको सवालमा उनले स्पष्ट र साहसी धारणा राखे। स्ववियु निर्वाचनमा अत्यधिक मतका साथ प्राप्त जितले उनको नेतृत्व क्षमतामाथि विद्यार्थी समुदायको गहिरो विश्वास रहेको प्रमाणित गर्यो। यस सफलताले उनलाई माओवादी आन्दोलनभित्र इमानदार, कर्मठ र परिणाममुखी नेताको परिचय दिलायो।
संगठनभित्र सहकार्य, सामूहिक निर्णय र खुला बहसमा विश्वास गर्ने उनको शैलीले युवा पुस्तामा सकारात्मक राजनीतिक संस्कार विकास गर्न योगदान पुर्याएको छ। उनी नेतृत्वलाई आदेश दिने शक्ति होइन, जिम्मेवारी वहन गर्ने दायित्वका रूपमा बुझ्छन्। यही दृष्टिकोणका कारण संगठनका विभिन्न तहमा काम गर्ने कार्यकर्ताले उनलाई सहजै अपनत्व गर्ने गरेका छन्। वैचारिक मतभिन्नताका बाबजुद पनि संवाद र एकतामा जोड दिने उनको स्वभाव आजको विभाजित राजनीतिमा उदाहरणीय मानिन्छ।
जनजीविकाका सवालमा हिमाल शर्मा सधैं स्पष्ट र प्रतिबद्ध देखिन्छन्। शिक्षा, रोजगारी, स्वास्थ्य, सामाजिक न्याय, समावेशिता र आर्थिक समानताका मुद्दालाई उनले आफ्नो राजनीतिक एजेन्डाको केन्द्रमा राख्दै आएका छन्। विशेषगरी युवाको बेरोजगारी, श्रमिकको अधिकार र ग्रामीण क्षेत्रको विकासप्रति उनी संवेदनशील छन्। जनप्रतिनिधित्वलाई उनी सेवा, जवाफदेहिता र पारदर्शिताको संयोजनका रूपमा बुझ्छन्, जहाँ जनताको विश्वास नै सबैभन्दा ठूलो पूँजी हो भन्ने मान्यता राख्छन्।
हाल प्रतिनिधि सभा निर्वाचनको सन्दर्भमा पार्टीको भोजपुर जिल्ला कमिटी र काठमाडौँ जिल्ला कमिटीको संयुक्त बैठकबाट काठमाडौँ–६ बाट उनको नाम उम्मेदवारका लागि सिफारिस हुनु संगठनभित्रको व्यापक स्वीकार्यता र भरोसाको संकेत हो। साथै, भोजपुरबाट पनि सिफारिस हुनु उनको राजनीतिक प्रभाव क्षेत्र र जनस्तरको विश्वासलाई झन् प्रस्ट पार्ने तथ्य हो। फागुन २१ गते हुने प्रतिनिधि सभा निर्वाचनलाई केन्द्रमा राखेर दलहरूले तयारी तीव्र बनाइरहेका बेला उनको नाम अगाडि आउनु राजनीतिक निरन्तरता र परिवर्तनबीचको सेतुका रूपमा हेरिएको छ।
संघर्ष, अध्ययन र संगठन—यी तीनवटै आयामलाई सन्तुलित रूपमा अघि बढाएका हिमाल शर्माको नेतृत्वले संसदीय अभ्यासलाई अझ जनपक्षीय, उत्तरदायी र सिद्धान्तनिष्ठ बनाउन योगदान पुर्याउने अपेक्षा गरिएको छ। उनी सत्तालाई साध्य होइन, साधनका रूपमा हेर्छन्, जहाँ अन्तिम लक्ष्य समाजवादोन्मुख समावेशी र न्यायपूर्ण समाज निर्माण हो। यही सोचले उनलाई अवसरवादी राजनीतिबाट अलग पहिचान दिन्छ।
कठिन अनुभवबाट खारिएका, विचारमा दृढ र व्यवहारमा विनम्र हिमाल शर्मा माओवादी आन्दोलनको मूल आत्मालाई लोकतान्त्रिक अभ्याससँग जोड्ने प्रयासरत नेता हुन्। विगतका संघर्ष, वर्तमानको जिम्मेवारी र भविष्यको सम्भावनालाई एउटै धागोमा बाँधेर अघि बढ्ने उनको राजनीतिक दृष्टिकोणले उनलाई आजको प्रतिस्पर्धी नेपाली राजनीतिमा पनि विश्वसनीय, आशालाग्दो र जनविश्वास प्राप्त नेताका रूपमा प्रस्तुत गर्छ।